Danas se navršava godinu dana od smrti barda srpskog glumišta Dragana Gage Nikolića. Prijatelji velikog glumca okupili su se na Novom groblju u Aleji velikana, gdje je Dragan Nikolić sahranjen. Nakon groblja, svi su se uputili u malu crkvu Svetog Save gdje će biti održan pomen.

Dragan Nikolić je preminuo 11. marta 2016. u svojoj 73. godini nakon duge i teške bolesti.

Karijera

Doajen srpskog glumišta rodio se 1943. godine u Beogradu. Poslije završene osnovne škole upisao je Četrnaestu beogradsku gimnaziju koju nije završio, jer je bio premješten u Ekonomsku školu.

Nakon dvije godine provedene u srednjoj školi polagao je i položio prijemni ispit na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju, i tada, kao sedamnestogodišnjak, bio najmlađi student. Diplomirao je na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu.

Filmsku karijeru počeo je 1964. godine manjom ulogom u filmu “Pravo stanje stvari”, tada je potpisan krštenim imenom Dragoslav Nikolić.

Prvu značajniju glavnu ulogu ostvario je ulogom u filmu “Kad budem mrtav i beo” (1967) Živojina Pavlovića.

Glavne i veće sporedne uloge ostvario je u više od trideset filmova; ističu se još “Horoskop” (B. Drašković, 1969); “Bube u glavi” (M. Radivojević, 1970), “Uloga moje porodice u svjetskoj revoluciji” (B. Čengić, 1971), “Mlad i zdrav kao ruža” (J. Jovanović, 1971), “Bez riječi” (M. Radivojević, 1972, Car Konstantin u Nišu), “Kičma” (V. Gilić, 1975), “Nacionalna klasa” (G. Marković, 1979, Car Konstantin), “Ko to tamo pjeva” (S. Šijan, 1980), “Banović Strahinja” (V. Mimica, 1981), gdje je za ulogu turskog pljačkaša Alije nagrađen Zlatnom arenom u Puli, “Sezona mira u Parizu” (P. Golubović, 1981), „Nešto između“ (S. Karanović, 1983), “Balkan ekspres” (B. Baletić, 1983), “Obećana zemlja“ (V. Bulajić, 1986), “Posljednji krug u Monci” (A. Bošković, 1989), “Original falsifikata” (D. Kresoja, 1991).

Nastupao je i u kratkim igranim filmovima i na televiziji, a veliku popularnost kod mlađe publike donio mu je lik Prleta iz filmova i televizijskih serija “Otpisani” (1974) i “Povratak otpisanih” (1976), režisera Aleksandra Đorđevića, a istakao se i u seriji šou programa “Obraz uz obraz”, zajedno sa suprugom Milenom Dravić.

Godine 2000. uručena mu je nagrada “Pavle Vuisić“, koja se dodjeljuje glumcu za životno djelo.

(CdM)