DAN KOJI SE NE ZABORAVLJA: Od NATO napada na SRJ prošle 23 godine

Na današnji dan navrašava se 23 godina od napada NATO snaga na nekadašnju SR Jugoslaviju, koji je trajao 78 dana i okončan je Kumanovskim sporazumom. Udari na tadašnju zajedničku državu Crne Gore i Srbije počeli su predveče tog 24.marta 1999. godine, a okončani su u junu.

Crna Gora je od 2017. godine članica NATO i prva je država u svijetu koju je alijansa bombardovala a koja je kasnije postala njen punopravni član.

U Srbiji se od 2015. godine 24.mart zvanično obilježava kao “početak NATO agresije”.

Akcija NATO-a uslijedila je nakon neuspješnih pregovora o rješavanju krize na Kosovu, vođenih u Rambujeu i Parizu februara i marta 1999. godine.

Vodeće zemlje NATO-a tvrdile su da režim tadašnjeg jugoslovenskog predsjednika Slobodana Miloševića sprovodi etničko čišćenje na Kosovu, da progoni političke protivnike i da guši osnovna ljudska prava i slobode, te da mora biti zasutavljen. S druge strane, Milošević je optužio alijansu za agresiju i djelovanje bez odobrenja Savjeta bezbjednosti UN.

Milošević je nekoliko godina nakon NATO napada na SRJ uhapšen i sproveden u Hag, gdje mu se pred tamošnjim tribunalom sudilo povodom optužbi za ratne zločine. Umro je u zatvoru 2006. godine.

U napadu 1999. godine učestvovale su snage 19 zemalja alijanse.

Kao posljedice su, osim brojnih ljudskih žrtava, ostali teško oštećeni vojni objekti, alli i infrastruktura.

Vazdušni napadi okončani su potpisivanjem Kumanovskog sporazuma 9. juna, poslije koga je uslijedilo povlačenje snaga jugoslovenske vojske i policije sa Kosova, na čijoj teritoriji je uspostavljena civilna misija Ujedinjenih nacija (UNMIK).

Pr­vog da­na na­pa­da, 24.marta 1999. godine, stradao je vojnik Sa­ša Sta­jić iz Be­o­gra­da.

On je poginuo u kru­gu ka­sar­ne u Dani­lov­gra­du.

U na­pa­di­ma ko­ji su usli­je­di­li početkom apri­la 1999. snage NA­TO-a ba­cile su bom­be na aero­drom u Go­lu­bov­ci­ma.

Krajem aprila je bom­bar­do­va­no Mu­ri­no, stra­da­lo je šest gra­đa­na.

Stradala su djeca Miroslav Knežević, Olivera Maksimović i Јulija Brudar i odrasli civili Manojlo Komatina, Milka Kočanović i Vukić Vuletić.