GRAD U KOJEM LJUDI NE UMIRU a ima samo 1.800 stanovnika
Naselje je 1906. godine osnovao Džon Manro Longiar, po kojem je i dobilo ime koje na norveškom znači Longiarov grad.
Longijarbien je najveće naselje i glavni grad norveške prekomorske teritorije Svalbard. Naselje se nalazi na Spitsbergenu, najvećem ostrvu svalbardskih ostrva, a u njemu trenutno živi oko 1.800 ljudi, uglavnom Norvežana i Rusa.
Naselje je 1906. godine osnovao Džon Manro Longiar, po kojem je i dobilo ime koje na norveškom znači Longiarov grad.
Naselje je 1943. bilo razrušeno od strane Njemaca, ali je ubrzo nakon Drugog svjetskog rata obnovljeno. Do početka devedesetih godina 20. vijeka glavna djelatnost u naselju je bilo rudarstvo.
Jedna od posebnosti ovog grada je što je u njemu zabranjeno umrijeti. Čim je jedan od stanovnika teško bolestan ili na samrti, hitno se prevozi avionom ili brodom do norveškog kopna. Čak i da se dogodi smrt u gradu, mještanin neće biti tamo sahranjen.
Osim toga, građanima je dopušteno da se slobodno kreću s puškama zbog velike opasnosti susreta s polarnim medvjedima, čija se populacija procenjuje na preko 3.000.
U gradu je zabranjeno i držanje mački jer se smatra da ugrožavaju ptice.
Danas Longiarbien nudi široku ponudu aktivnosti i ustanova, pa se u njemu nalaze zatvoreni bazeni, sportska dvorana, prodavnica s kućnim potrepštinama, tri hotela, crkva, suvenirnice itd. 1993. godine u naselju je otvoren i univerzitetski centar.
Čudan grad za život. Ali poslednjih godina sve više turista navraća u ovu polarnu naseobinu. 3.400 turista u gradu od 2.000 stanovnika.
Ovdje su irvasi normalna pojava, vidjećete ih kako slobodno švrljaju naokolo. Svoje stanište na ostrvu pronašle su i polarne lisice i neke vrste ptica.
(Kurir.rs)
