Opštinski odbor nikšićkog Demosa smatra da je potpisivanje Ugovora  o saradnji između Opštine Nikšić i Ministarstva kulture pri realizaciji Programa podrške razvoju kulture najbolji dokaz da je grad pod Trebjesom sigurno najveći  tranzicioni gubitnik, ali i „priznanje“ da je „u posljednjih 25. godina vladavine DPS-a, od grada koji je bio simbol  sveukupne društvene ekspanzije i razvoja, postao grad u kojem je potrebno razvijati kulturu“.

“Ova ironija vladajućih garnitura najbolje odslikava, ne samo stanje u Nikšiću, nego i u cijeloj  državi. Nikšić je grad koji nema bioskopa, a nekada ih je imao četiri. Grad i građani umjesto srušene zgrade pozorišta koji je nekada bio crnogorski ‘hram kulture’ dobijaju poslovni centar u izgradnji“, navodi se u saopštenju za javnost koje je potpisao Dragiša Janjušević, koordinator OO Demos.

Janjušević ističe da je Nikšić nekada svojim kulturnim i sportskim potencijalom osvajao ne samo crnogorski prostor, već regionalni i evropski,  a danas postao grad u kome treba na jedan „vještački način  i  simulacijom sanirati štetu partijskih istomišljenika i  prethodnika kako bi se pokazala briga o gradu koji je nekada bio motor crnogorskog razvoja“.

“Grad u kojem su se nakad okupljala i sastajala najznačajnija imena jugoslovenske i evropske književnosti i  koji je svojim duhom plijenio mnoge da u njemu  izadavaju svoja djela kao što je bio  Tin Ujević,  kao kompenzaciju za to dobio je  pregršt  kladionica i kafića, da u njima mladi ljudi testiraju svoje raskošne  talente“, istakao je Janjušević.

Smatra da trenutni „politički hibrid“ neće imati nikakve domete jer nema  pretpostavke za stvaranje  samoodrživog kulturnog života u Nikšiću, već da je oni više u funkciji  „partijskog maskiranja i šminkanja ogromne štete koja je gradu nanijeta  u posljednje dvije i po decenije“.

„On ne stvara pretpostavke za institucionalizaciju kulture već  je na najbrutalniji način  partitokratizuje .On kulturu pretvara u najjeftiniji  politički i partijski  marketing. Za početak bi bilo dobro, makar dodijeliti ulicu velikanu svjetske kinematografije Živku Nikoliću, čije se rješenje i odluka toliko odlaže. Ili je, pak,  bojazan što  ih njegova poetika i stvaralaštvo podsjeća i vraća na mjesto političkog i kulturnog nepočinstva“, zaključio je Janjušević.