JE LI IM BILO SPASA? Anesteziolog objašnjava da li se moglo pomoći nastradalima u vikendici smrti

“Da je neko “naletio” u prvim trenucima, kada je benzin počeo da truje ove mlade ljude i izvodio ih napolje, životi su im mogli biti spaseni na svježem vazduhu. Da je samo neko otvorio prozore, da bi provjetrio sobu u kojoj je boravio, cijela ova tragična priča ne bi bila ovakva. Mediji pišu da je prozor bio otvoren, ali sigurno nedovoljno da u kontaminiranu prostoriju uđe potrebna količina vazduha za “čišćenje” ugljen-monoksida “, objasnio je anesteziolog Slobodnoj Dalmaciji.

“Umjesto kiseonika, krv je “zauzeo” ugljen-monoksid i zbog toga je mozak ostao bez kiseonika, a kao rezultat toga nastupila je smrt. Teško je reći koliko je vremena trebalo da nastupi smrt. To je individualno pitanje, a to zavisi od zdravstvenog stanja osobe, godina, kondicije … Smrt se ne dešava kod svih istovremeno. Kod starijih i bolesnih, smrt zbog trovanja ugljen-monoksidom će nastupiti prije”, opisuje dr Karanović podmuklost ugljen-monoksida.

Dalje navodi da kada se u selu loži vatra uz pomoć uglja, takve prostorije uvijek treba provjetravati da uvijek postoji cirkulacija čistog vazduha. Inače, u takvim slučajevima trovanja ugljen-monoksidom smrt nastupi u roku od nekoliko minuta.

“Već smo pomenuli nekoliko faktora od kojih to zavisi. Vrijeme smrti zasigurno zavisi od količine ugljen-monoksida koji se “ispušta” u prostoriju, od toga koliko je velikia. Naime, ako soba ima 200 kubnih metara vazduha, u njoj je teže otrovati se nego u sobi sa, recimo, samo 100 kubnih metara vazduha, odnosno koja je manja. “Prokletstvo” ugljen-monoksida je u činjenici da je gas bez mirisa, ukusa i nevidljiv. Ali ako je ugljen-monoksid ’dolazio’ iz generatora, ta mladost je trebalo da osjeti smrad benzina ili izduvnih gasova, ako je generator radio na benzin. Očigledno to nisu osjetili ili mu nisu pridavali značaj “, kaže ljekar.

“Da je neko ušao u tu kuću kad su tek počinjali da “spavaju” jer su “zaspali” od ugljen-monoksida i da ih je sve iznio na svjež vazduh ili da je samo otvorio prozore i napravio promaju, ta djeca bi danas najvjerovatnije bila živa”, kaže Karanović.

Mladima bi moglo da se pomogne pod pretpostavkom da ih je u barokomoru odveo neko ko je bio mali, ali živ.

“Da, ali morali su da budu prebačeni u tu barokomoru najkasnije 45 minuta od trenutka pronalaska, da bi preživjeli. Naravno, prije odlaska u barokomoru, morali bi im pružiti prvu pomoć, reanimaciju, davanje kiseonika, ako je potrebno. Jedina utjeha, u ovom užasnom, jezivom događaju, koji je nažalost obilježio sve te porodice, njihove živote i čitav ovaj kraj, možda je u činjenici da djeca nisu patila. Nisu imali bolnu smrt. Umrli su i nesvjesni šta se oko njih događa. Osjećali su se umorno, jednostavno su zaspali, a zatim se ugušili “, rekao je anesteziolog.

Poznati doktor hiperbarične medicine iz Splita dr Gojko Gošović odgovorio je na koji način i koliko barokomora može pomoći.

“Da su bili živi u vrijeme otkrića, moglo im se pomoći u barokomori, naravno pod pretpostavkom da su u nju dovedeni na vrijeme. Prije toga treba izvršiti reanimaciju, transport kiseonikom iz tog mjesta u Hercegovini, do barokomore, pod pretpostavkom da nisu razvili maligne srčane aritmije. Sa takvim trovanjima, ako osoba preživi, mogu ostati neurološke posljedice. Užasan slučaj, koji je mogao biti spriječen da su kojim slučajem otvorili prozor “, zaključio je dr Gošović za Slobodnu Dalmaciju.